اقیانوس هند، به عنوان تسهیل کننده تجارت جهانی و جریان آزاد انرژی از نقش ژئوپلیتیکی و ژئواستراتژیکی ویژه ای برخوردار بوده و کناره های آن، در محل تلاقی محورهای بزرگ ارتباط زمینی که آسیای شرقی و جنوب شرقی و آسیای جنوبی و... را به آفریقا، اروپا و هند متصل می سازد، قرار دارد . ایران و هند دو کشور مهم در منطقه بوده و در طول تاریخ با یکدیگر روابط تنگاتنگی داشته اند، از این رو ژئواکونومیک این دو کشور با یکدیگر ارتباط ویژ ه ای داشته و بررسی و شناخت عوامل موثر بر آن، حائز اهمیت است. در پژوهش پیش رو که ماهیتی بنیادی دارد و و در پی یافتن واقعیت ها و شناخت بازتاب های برخاسته از کنش متقابل جغرافیا، اقتصاد و سیاست است و با بهره گیری از روش تفسیری تحلیلی در پژوهش، به بررسی اثر ژئوپلیتیک ایران در مناسبات اقتصادی با کشور هند پرداخته شده است. با مطالعه اهم مفاهیم پیرامون موضوع مذکور که از مسائل مهم سیاست خارجی و سازمان‎های بین‎المللی است و همچنین از آنجا که میزان ارتباط با دولت‎های خارجی و سازمان‎های بین‎المللی یکی از نماد های توسعه یافتگی یک کشور می باشد، در پژوهش حاضر ارتباط بین روابط اقتصادی ایران و هند با جایگاه ژئواستراتژیک ایران و عوامل واگرا و همگرای موثر در توسعه اقتصادی دو کشور پرداخته شده است. نتایج حاصل از این پژوهش، حاکی از آن است که کشور هند می تواند به عنوان پیوند دهنده ارتباط بین کشورهای حوزه آسیای مرکزی و قفقاز با کشور هند باشد و انتظار می رود که شاهد افزایش چشمگیری در تقویت همگرایی بین ایران و کشور هند باشیم.

مقدمه: ویروس هپاتیت (HBV) B شایعترین علت هپاتیت مزمن در ایران می باشد ولی در خصوص شیوع هپاتیت D (HDV) حداقل در شمال شرقی ایران اطلاعات زیادی در دسترس نیست. هدف این مطالعه تعیین شیوع نسبیHDV  در مبتلایان به هپاتیت مزمنB ، عوامل خطر ابتلا به HDV و عفونت همزمان HDV و هپاتیت C روی HBV می باشد.روش کار: این مطالعه به روش توصیفی - تحلیلی بر 350 بیمار ناقل مزمن HBV از مهرماه 83 تا مهرماه 84 در بیمارستان امام رضا (ع) انجام شد. بیماران به دو گروه ناقلین مزمن غیرفعال و بیماران مزمن کبدی (هپاتیت مزمن و سیروز کبدی) تقسیم شدند. HDV Ab توسط تست الیزا در سرم بیماران بررسی شد، و بیماران HDV مثبت از نظر عوامل خطر و عفونت همزمان باHCV ، توسط الیزا بررسی شدند و برای موارد  Anti-HCV مثبت، Immunoblot assay انجام شد. سپس عوامل خطر و عفونت های همزمان در بیماران HDV مثبت با بیماران HDV منفی مقایسه شدند.نتایج: شیوع کلی HDV در مبتلایان به هپاتیت مزمن (35.350)%10B تعیین شد، شیوع HDV  در بیماران مزمن کبدی (هپاتیت مزمن و سیروز) (28.197)%14.2 و در ناقلین غیرفعال (7.153)%4.5 بود. در بین عوامل خطر بررسی شده بیشترین عامل خطر سابقه فامیلی مثبت و بعد دریافت خون بود. در گروه HDV منفی ها %2.8 بیماران (35/1) عفونت دوگانه با HDV و HCV داشتند و در گروه HDV مثبت ها %2.8 بیماران (35/1) عفونت سه گانه با HBV، HDV و HCV داشتند.نتیجه گیری: در این منطقه از کشورمانHDV  در بیماران سیروتیک و هپاتیت مزمن از شیوع متوسطی برخوردار بوده و بررسی آن در این بیماران توصیه می شود. عفونت همزمان با HCV  از شیوع بالایی برخوردار نبوده و به جز در افراد پرخطر نیاز به بررسی ندارد.

سابقه و هدف برآورده نشدن نیازها، تغییر اقلیم و تعارضات اجتماعی و اقتصادی حاصل از آن زندگی جوامع عشایری را با چالش های زیادی مواجه کرده است. به طوری که آنها مجبور به ترک دامداری به شکل موقت یا دائم هستند. در همین راستا، این تحقیق به شناسایی و تحلیل علل ترک دامداری بهره برداران عشایری در مراتع قشلاقی شمال شرقی ایران پرداخته است. مواد و روش ها این تحقیق به لحاظ هدف کاربردی و براساس گردآوری اطلاعات توصیفی از نوع پیمایشی است که با بهره گیری از رویکرد آمیخته انجام شد. جامعه آماری را 175 خانوار عشایری کرد کُرمانج خراسان شمالی از چهار سامان عرفی در مراتع حوزه آجی سو در شهرستان مراوه تپه استان گلستان تشکیل می دهند. با توجه به فرمول Yamane (1967)، 122 بهره بردار به عنوان تعداد نمونه به روش طبقه ای تصادفی با انتساب متناسب در درون سامان های عرفی مورد مطالعه انتخاب شدند. ابزار سنجش پرسش نامه محقق ساخت بود که گویه ها و مؤلفه های تشکیل دهنده آن براساس 15 مصاحبه با خبرگان که براساس تکنیک گلوله برفی شناسایی شدند، نهایی گردید. به طوری که پرسش نامه براساس 46 گویه در قالب 11 مؤلفه تهیه شد. هریک از گویه ها از طریق طیف پنج گزینه ای لیکرت شامل خیلی کم (با ارزش عددی 1)، کم (با ارزش عددی 2)، تا حدودی (با ارزش عددی 3)، زیاد (با ارزش عددی 4) و خیلی زیاد (با ارزش عددی 5) سنجش شدند. روایی محتوایی و صوری پرسش نامه از طریق نظرات کارشناسان و براساس معیار روایی همگرا (AVE) که حداقل مقدار آن 5/0 است، تأیید شد. برای تعیین میزان پایایی ابزار سنجش، دو معیار ضریب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی (CR) محاسبه شد که مقدار بیشتر از 7/0 برای آنها قابل قبول می باشد. پس از جمع آوری اطلاعات، محاسبات آماری در این تحقیق براساس نرم افزارهای SPSS25 و Smart PLS3 در دو بخش توصیفی و استنباطی انجام شد. نتایجنتایج به دست آمده از مقایسه میانگین رتبه ای نشان داد که پنج مؤلفه «چالش های مدیریت دام و مرتع»، «تغییرات اقلیمی و تهدیدهای حاصل از آن»، «عدم تناسب بازار با ضرورت های نوین مرتع داری»، «عدم اقتصادی بودن دامداری و کاهش قدرت پس انداز» و «تجربیات زندگی خارج از دامداری و تغییرات رسومات بومی» به ترتیب با بیشترین مقدار میانگین رتبه ای 09/10، 87/9، 27/8، 14/8 و 93/7 بالاترین درجه اهمیت و اثرگذاری را در ترک دامداری بهره برداران عشایری در منطقهٔ مورد مطالعه داشته است. نتایج به دست آمده از روابط مؤلفه های مدل علل ترک دامداری بهره برداران عشایری نشان داد که کلیه روابط در سطح 95 درصد اطمینان مثبت و معنی دار بوده است. به طوری که قوی ترین روابط به «تجربه زندگی خارج از دامداری← تضاد» و «کاهش توانایی خانوادگی← تجربه زندگی خارج از دامداری» با ضریب مسیر 687/0 و 547/0 اختصاص یافته است. ضعیف ترین آنها نیز به دو رابطه «ضعف خدمات دولتی← کاهش پس انداز» و «ضعف خدمات دولتی← عدم تناسب بازار» تعلق دارد. همان طور که نتایج نشان داد تغییر اقلیم و پیامدهای حاصل از آن بر دو عامل کاهش تولیدات و دسترسی ضعیف به منابع مالی (010/0=ρ، 363/0=β و 585/2=t) و ضعف خدمات دولتی و کمبود زیرساخت ها (000/0=ρ، 301/0=β و 364/4=t) در سطح 99 درصد اطمینان تأثیر مثبت و معنی داری داشته است. نتیجه گیریبا توجه به نتایج به دست آمده، توسعه حمایت های معیشتی دولت ازجمله امکانات آموزشی و زیرساخت های بهداشتی و درمانی، ارائه تسهیلات و وام های بانکی ارزان برای توسعه مشاغل با هدف کاهش وابستگی بهره برداران به مرتع، توسعه خدمات دامپزشکی رایگان در امور عشایر استان، افزایش یارانه های دولتی در توزیع خوراک مکمل دام، آرد و سوخت، زمینه سازی برای تأمین آب شرب دام و خانواده، ایجاد فرصت های شغلی از طریق برگزاری دوره های مهارت آموزی و حرفه ای مشاغل مانند صنایع دستی و تولید محصولات لبنی هدفمند، ایجاد بازارهای دامی و عرضه فروش زنده دام در آن، برای جلوگیری از ترک دامداری جوامع عشایری پیشنهاد می گردد.

گرانیتوئید کاشمر بخش بزرگی از کمربند ماگمایی شامل گسل درونه است که در سنگهای ولکانیکی ائوسن آغازین نفوذ کرده و با رخنمون وسیعی از پلوتونهای I-type عمدتا با ترکیب گرانیت و گرانودیوریت، خواص گرانیتهای حرارت پایین و فشار کم را در محیطی ساب ولکانیک نشان میدهد. با استفاده از تعیین سن بیوتیت- کل سنگ به روش Rb/Sr نمونه هایی از گرانیت، گرانودیوریت و آلکالی فلدسپار گرانیت محدوده سنی 42.4 تا 43.5 میلیون سال را نشان میدهند که بیانگر ائوسن میانی (لوت تین) برای پلوتونهای کاشمرو جایگزینی آنها طی دوره ای کوتاه است. ژئوشیمی ایزوتوپهای Sr و Nd حاکی از پایین بودن نسبتهای ایزوتوپ منشا برای 87Sr/86Sr، مقادیر متوسط برای 143Nd/144Nd و مقادیر کم اما منفی برای εNd در تمامی آنالیزهای گرانیتوئید کاشمر است. مطالعات صحرایی، داده های ژئوشیمیایی و اطلاعات ایزوتوپی نشان میدهند که ماگمای سازنده گرانیتوئید کاشمر از نظر ترکیب منشا نسبتا مشابه اند و از ذوب بخشی سنگهای کوارتز و فلدسپاری پوسته تحتانی بوجود آمده اند. همچنین این ماگماها غالبا با ساختار تفریق بلوری تحول یافته اند.